de soorten

Lupinus angustifolius = blauwe voederlupinen Blauwe Lupine wordt voornamelijk op zandgrond verbouwd. Het gewas stelt weinig eisen aan de grond maar het heeft wel veel vocht nodig om te ontkiemen. Voor groenvoer en groenbemesting kan lupine als hoofdgewas gezaaid worden vanaf half april. 1,5 kg per 100 m2

Lupinus luteus = gele voederlupinen Gele Lupine wordt voornamelijk op zandgrond verbouwd. Het gewas stelt weinig eisen aan de grond maar het heeft wel veel vocht nodig om te ontkiemen. Voor groenvoer en groenbemesting kan lupine als hoofdgewas gezaaid worden vanaf half april. Als stoppelgewas – mits vroeg gezaaid – heeft lupine een goede opbrengst. 1,5 kg per 100 m2

Phacelia tanacetifolia = bijenvoer Snelgroeiende groenbemester met en bijenbloem met violetblauwe bloemen. Groeit op vrijwel alle gronden. Zaaien in de vollegrond van maart t/m september. Niet uitdunnen. Door de vorming van een breedvertakte wortelmassa maakt Phacelia de grond los en zorgt voor een goede beluchting. Bloeit zeer rijk. Goede voederplant voor bijen.
Kan na 3 maanden door de grond gewerkt worden, maar bij voorkeur in het najaar. Geeft veel organische stof in de grond. 50 gr voor 50 m2

Trifolium pratense = Rode Klaver Rode klaver is een vlinderbloemige groenbemester en is daarom minder efficiënt voor stikstofopname in het najaar. Overigens is ook de gewasontwikkeling in het najaar beperkt, waardoor de onkruidonderdrukking onvoldoende is. Rode klaver is evenwel vorstbestendig en kent in het vroege voorjaar een forse groei. Zodoende weet rode klaver toch een hoge droge stof- en N-opbrengst te realiseren.
Als gevolg van deze hoge stikstofopname en een gunstige C/N verhouding (10 à 15) vertoont rode klaver kort na het onderwerken van het gewas een sterk verhoogde mineralisatie in de bouwvoor. Het grote aanbod van nitraat bij het planten van de spruitkool, zorgt voor een sterke gewasontwikkeling en een goede opbrengst.

Secale cereale = Rogge Rogge kan als groenbemester, voedergewas en/of voor bodembedekking worden geteeld. Zowel zomerrogge als winterrogge zijn hiervoor geschikt. Winterrogge kan echter later worden gezaaid en is niet vorstgevoelig. Daarom wordt vrijwel altijd gekozen voor winterrogge. Het gewas is zeer geschikt als groenbemester na gewassen die laat het veld ruimen. Het geeft een vrij snelle en goede grondbedekking en een zeer goede doorworteling van de bouwvoor. Als de teelt bedoeld is als voedergewas wordt het ook wel "snijrogge" genoemd; gaat het meer om groenbemesting dan wordt ook wel "bladrogge" gezegd.
Rogge wordt vaak gemengd gezaaid met Italiaans raaigras of triticale. Hiervoor zijn kant en klare mengsels te koop of er wordt zelf een mengsel samengesteld. De laatste jaren wordt een groot deel van het snijmaïsareaal na de oogst ingezaaid met rogge of een mengsel met rogge. De rogge legt de resterende stikstof vast, houdt de bodem gedurende de winter bedekt en levert een snede groenvoer op in het voorjaar.
Rogge wordt vooral op zand- en dalgrond geteeld (zowel als graan als groenbemester) maar doet het ook prima op zavel- en kleigronden. Natte- en slempgevoelige percelen zijn minder geschikt voor roggeteelt.
Winterrogge wordt ook gebruikt voor het vastleggen van de grond op stuifgevoelige gronden o.a. in de Veenkoloniën. 1 kg voor 100 m2